Zelfsturing, de nieuwe manier van organiseren

zelfsturing

Organisaties die klaar zijn voor de toekomst kenmerken zich vaak door 3 elementen: ze hebben een evolutionair doel, er wordt serieus werk gemaakt van heelheid op de werkplek en ze hebben een vorm van zelfsturing. In de zomerweken onderzoek ik deze drie aspecten nader met vooral ook de focus op wat je zélf kan doen om hier mee aan de slag te gaan. De vorige twee artikelen gingen over een evolutionair doel voor je organisatie en over heelheid. Deze keer komt zelfsturing aan de beurt.

In november start de Leergang Integrale Zelfsturing. In deze Leergang ga je een jaar aan de slag met een project rondom zelfsturing in je eigen organisatie. Tot 1 september profiteer je van een leuke zomerkorting!

Wat is zelfsturing nou precies? En zelforganisatie?

Zelfsturing is: het zo laag mogelijk in de organisatie leggen van verantwoordelijkheden en bevoegdheden.

In de traditionele organisatie zijn er mensen in de organisatie die verantwoordelijk zijn voor zaken, maar die ze niet zelf uitvoeren. Daar “hebben ze hun mensen voor”. In een zelfsturende organisatie werkt dat niet zo. Degene die het werk doet, heeft de bevoegdheid om de beslissingen te nemen over wat er moet gebeuren. Hier kunnen wel beperkingen op zitten, bijvoorbeeld om consistent gedrag naar klanten te laten zien. Of om te zorgen dat iemand niet veel te veel geld uitgeeft. Maar deze beperkingen zijn zo minimaal mogelijk. Bij GoreTex hanteren ze bijvoorbeeld het “waterlijn principe”: als een besluit zoveel impact kan hebben dat het “de boot kan laten zinken”, dan moet dat in overleg met relevante anderen in de organisatie.

En bij de gemeente Hollands Kroon moet je je bijvoorbeeld altijd houden aan de huisstijl.

In een organisatie die werkt vanuit zelfsturing is de visie, of purpose, altijd leidend. Deze purpose geeft aan waar de organisatie heen gaat en geeft daarmee ook de speelruimte voor de besluitvorming.

Een ander aspect is dat er altijd helderheid is over de resultaten die bij je rol horen. Er vindt een verschuiving plaats van inspanningsverplichting naar resultaatverplichting. [Lees meer…]

Holacracy sucks? Holacracy rocks!

Holacracy rocks

Holacracy, de heel specifieke wijze van zelforganisatie die ontwikkeld is door Brian Robertson, lokt extreme reacties uit. Sommige mensen en bedrijven zweren erbij. Denk aan Zappos, of in Nederland bol.com. Andere mensen háten het en schrijven er anti-blogs over.

Tot voor kort had ik een nogal wispelturige haat-liefde verhouding met Holacracy. Wat me aansprak is de helderheid die het creëerde met betrekking tot de rollen en verantwoordelijkheden in een organisatie. En tot op zekere hoogte was ik ook wel gecharmeerd van de vergadermethodieken die Holacracy hanteert. Die zijn duidelijk en helder en trekken praten over de inhoud en praten over de wijze van organiseren uit elkaar.

Waar ik me erg over verbaasde en wat me echt niks leek, was het feit dat er zo weinig ruimte was om met elkaar de dialoog aan te gaan. Dat is toch de essentie van een verbindende organisatie, dat is waarom ik bijvoorbeeld zo’n groot fan van Deep Democracy ben. Dat alle invalshoeken gehoord worden. Daarnaast vond ik het erg resultaatgericht en leek het me haaks te staan op wat mij zo aanspreekt in teal organiseren: ruimte voor de hele mens en voor het hogere doel dan alleen de resultaten.

Maar zoals Otto Scharmer ons in Theory U al leert: schort je oordeel op en kijk met nieuwsgierigheid. Dus ik heb mezelf laatst 5 dagen ondergedompeld in een training bij Brian Robertson, de ontwikkelaar van Holacracy. En nu denk ik dat Holacracy heel waardevol is. [Lees meer…]