Take Your Seat – Zen en de Kunst van het Leiderschap

Mediterende managerEen maand geleden ben ik naar de States geweest. Ik heb me een week ondergedompeld in een Zen retraite. Wow. Dat was heftig, inspirerend, louterend… En het heeft me een aantal inzichten gegeven die ook voor jou, als manager, relevant zijn.

Mijn eerste inzicht: Verlicht zijn is voor iedereen weggelegd.
Echt. Je hoeft er geen rare dodo voor te zijn. Ik heb op de retraite een methode geleerd waarmee ik jou binnen een uur kan laten ervaren dat ook jij verlicht kan zijn. Momenteel ben ik dat met mensen uit mijn LinkedIn netwerk aan het uitproberen en ja, het werkt ook bij hen. Dus jij kan het ook. De “smaak” Zen die ik doe heet Mondo Zen. En daar hebben we het niet zozeer over verlicht zijn maar over Helder Zelfloos Hart/Bewustzijn (of Clear Deep Heart/Mind). Het is hetzelfde. Maar het klinkt dan weer net iets minder zweverig, vind ik.

[Lees meer…]

Spiritual Progress Goes Boink

Ik ben groot fan van Calvin & Hobbes. Een van mijn favoriete episodes is die waarin Calvin in zijn kartonnen doos gaat zitten, zijn ‘duplicator’, waarmee hij meerdere kopieën van zichzelf maakt. Hobbes staat ernaast en hoort “BOINK”. Waarop hij zegt: “Scientific progress goes BOINK?”

Calvin

Spiritual progress, persoonlijke ontwikkeling gaat ook van Boink. Het is niet iets verhevens met wierook en zweven boven een poefje. Vaak zijn het relatieve onbenulligheden die laten zien dat je niet vrij bent in je handelen. Dat je geconditioneerd bent in wát je doet, hóe je het doet, van waaruit je het doet. Dat maakt het praktischer, laag bij de grondser zo je wil maar daarmee ook iets voor je dagelijks leven.

Maak ik verbinding met andere mensen of haak ik af? Hoe reageer ik als ik denk dat ik het niet goed gedaan heb? Wat gebeurt er in mij als een collega me teleurstelt? Wat doe ik als ik mijn zin niet krijg? Over zulke alledaagse dingen gaat spirituele ontwikkeling.

Persoonlijke ontwikkeling gaat over het vergroten van je bewustzijn over de manier waarop je reageert. Oh, als ik me niet gezien voel, ga ik (figuurlijk) schoppen tegen die ander. Die is dan een eikel die het allemaal niet snapt. Maar als ik een laag dieper kijk, zie ik dat ik eigenlijk gekwetst ben omdat ik niet gezien ben. En de enige manier die ik ken om daar mee om te gaan is schoppen, afgeven op de ander. Want dan heb ik in elk geval het idee dat ik niet over me heen laat lopen. [Lees meer…]